Sevgili günlük ve sevgisiz dünya. Bu günlerde zor uyanıyorum. Çünkü susmuyor aklınızdakiler. Uyudum. Ve uyandım zorla. Güneş var mıydı hatırlamıyorum. Ama çıktım serin semalara. Baktım. Duydum kuşları. Tanıyordu ve anıyordu hepsi Rabbini. Sabah akşam anlarlar. Sonra. Sonra. Mutlu olduğum okumayı yapıp üzüldüm kadını aşağı görenlere filozof dendiği için. İnsan diyorlar sonra filozof...
Sonra içine girdim buranın. Cami diyorlar bizim camiada. Adı da Ordan geliyor. Topluyor bizi. Kötülükleri de toplayıp yüksek minarelerden def etse dünyadan.. Geçiyor günler.
Acelem. Var
Acilen yaşamalıyım.
Kaçan günleri kovalamayı bıraktım.
Yeni günlere yürümeliyim.
Yorulmadan ve yormadan