Raziye KARCI
@Raaziis
Şu anda okuduğu kitap
Barış'ın İnci' si gitti ama uçurtma olarak geri geldi. Uçurtma Barış'ın umudu hiç görmediği dört duvar dışındaki bütün hayalleri öğrendiği öğreneceği her şeydi. Kimsenin umuduna hayallerine dokunmayın kırmayın onları. Barış'ın uçurtmasını vuramadıkları gibi kimsenin, hiç bir çocuğun uçurtmasını vurmasınlar, vuramasınlar.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Bu akşam anladım ki, bir insan diğer bir insana bazen hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirim. Gene bu akşam anladım ki, onu kaybettikten sonra, ben dünyada ancak kof bir ceviz tanesi gibi yuvarlanıp sürüklenebilirim. " Kitabın bu kesiti hem çok anlamlı hemde çok anlamsız. Aşk çok güzel anlamlı bütün duyguları aynı anda yaşatan vazgeçilmesi zor bir mucize. O anki bizi biz yapanda belki bu duygulardır. Ama bu bizi olmadığında hiç yapmaz yapmamalı. Biz var olduğumuz için aşk var. Sevgi var. Bütün duygular biz olduğumuz için benliğimize ruhumuza karışabiliyor bence.
Ben öyle düşünüyorum ki mutluluk samimiyet sıcaklıktır. Ve insan bir kez içinde hissetti mi bırakamaz. Ondandır herkesin peşinde koşması. Bulunca kaybetmek istememesi insanın. Mutluluk...
Gerçek sevginin tarifi gibi bir kitap. Sadece sevmek. Olduğun yerde durup bütün iyilikleri istemek sevdiğin için seninle olmadı ya da olmaması değil. İstemek ya da istememek değil. Sadece sevmek. Olduğun yerde. Olduğun kişi olarak. Sevmek. Bencillik yapmadan... Kalbindeki en güzel yeri ona ayırmak ve sadece sevmek...
