"Xahiş edirəm məni geridə qoyma.
Səninlə səyahət etmək istəyirəm
Mən tək olmaqdan nifrət edirəm.
Xahiş edirəm ürək ağrısı səni tanımadığım birinə çevirməsin.
Mən hələ də yad adamlardan qorxuram.
Niyə bu qədər ağlayırsan?
Mən səhv bir şey etdim??
Bir daha etməyəcəyimə söz verirəm.
Əgər hələ heç kim sənə deməyibsə,
Səninlə fəxr edirəm.
Güldüyün zaman
Məni xoşbəxt edirsən.
Daha çox gülümsəməlisən”
Həmişə bir şeylər əksik qalır nədənsə.İstədiyin bir şeyə çatdıqda,istədiyinin bu olmadığını anlayırsan,ya da bu şəkildə olmamalıydı-deyə düşünürsən.Sonra yeni bir şey istəyirsən.Və istəklərdə tükənmir.Həyatımızda heç nə tam olmur.Buna görə də həyatı əksiklərlə sevmək lazımdır.Yoxsa seviləcək bir yanı yoxdur buraların...
Etrafımız o kadar çirkefle dolu ki, temiz kalmak için bir tek çare, kendi dünyamıza çekilmek ve çevreyle, hiç olmazsa manen, ilgimizi kesmektir...
İçimizdeki Şeytan
“Sabah kahvaltıda, çay kaşıklarının sesi birbirine karışıyorsa, bu mutluluğun sesidir. Ve Anneniz karşınızda oturuyorsa, oturduğunuz yer tam olarak cennettir. Gülerek karşılayın, gülle karşılayın eşlerinizi. Çocukları sevin. Dünya ölümlü dünyadır..."
Cahit Zarifoğlu