Ne doğan güne hükmüm geçer
Ne halden anlayan bulunur
Ahh aklımdan ölümüm geçer
Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur.
Ve gönül Tanrısına der ki;
Pervam yok verdiğin elemden
Her mihnet kâbulüm, yeter ki
Gün eksilmesin penceremden.
Cahit Cahit Sıtkı Tarancı
Biraz yorgunum, kavgaları birikiyor insanın.
Her uzvundan ayrı ayrı taşıyor acısı zamanla.
Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bu günlerde.
Kaç yaşındayım sahi?
Saymadım, bilmiyorum.
Belki otuzlarımdayım belki kırklarımda.
Belki de doksan sene yuvarlandım bu dünyanın sırtında!
Hiç bilmiyorum...
Erdem Bayazıt