Gün ışığı içimizdeki teslimiyetçiliği ortaya çıkarır. Oysa gece kendimizi özgür hissediriz. Düzen güçleri bizi geceden, özgürlükten kaçınmaya koşullandırmışlardır.
Gündüz, ilerleme gibi görünen tekdüze bir süreçtir. Sabahın parlak ışıkları akşam karanlığına dönüşürken, bize bir gelişme olduğu hissini verir- belli bir yönde ilerliyormuşuz gibi bir duygu. Zamanın yapay göreceliği hakkında nadiren durup düşünürüz.