Rabiaaa
@Rabiaakla
Sanat ve sanata dair.
Aksaray Üniversitesi / Türk dili ve Edebiyatı Mezunu
103 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Kader bizleri görünmez kılar.Düşünce
Puan vermedi
Bir insanı göz göre göre ölümüne yollamak.. Santiago Nasar'ında başına gelen buydu, ölüme yürümek. Kendinden başka herkesin senin öleceğini bilmesi ama bunun için hiçbir şey yapmamaları, bu kaderin seni diğerlerine karşı görünmez kılması mıdır? Yoksa insanların ön yargılarının bi sonucu mudur? Halihazırda kimse bu cinayetin gerçekleşeceğini öngörmemişti.
Gabriel Garcia, işlenecek bir cinayeti maktul dışında herkesin bilinçli bir şekilde çevrelenmesini o kadar güzel anlatmış ki okurken ; "yuh ya biriniz de alıp adamı evinizde tutamadınız mı ya da Vicario kardeşleri alıp bir yere kapatamadınız mı?" diye kızmadan edemiyorsunuz. Hele tam kurtulacağım zannederken kendi annesi tarafından kapının suratına kapatılması ironikliği, gerçekten bir insan ölecekse bunun önüne asla geçilemezin de acı gerçekliğini hissediyorsunuz okurken.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanlığın aciz kalınca ne kadar alçabileceğini anlatan muhteşem bir eser. Asıl körlüğün insanların kalplerinde olduğu, gözlerin görmemesinin bu körlüğü ortaya çıkardığı gerçekten anlatımıyla beni etkileyen kitaplardan. İnsanlığın ayakta kalma mücadelesini anlatan sarsıcı bi eser. Mutlaka okunması gerekenler arasında.
Livaneli'nin okuduğum ikinci kitabı ve beni yine etkilemeyi başardı. Ki etkilenmeyecek yoktur. İbrahim'in bu yolculuğunda öğrendiğimiz insanlığın koca bir önyargı topundan ibaret olması. İnsanların insan oldukları için sayılıp değer görmediği sınıflandırılıp, kendi değer yargılarına uymayanları akıllarınca değersizleştirme çabası altında eziyet ve zulümlerini anlattığı bir örgü. Ve bu örgüde insanlıklarını kaybeden mazlumlar. Bu eser beni o kadar etkiledi ki, durup durup insanlar neden bu kadar kötü sorusunu sormaktan kendimi alamadım. Herkesin okuyup okutulması gerekn bir eser.
Romanın konusunu ; yıkılan köklü devlet ile küllerinden doğan yeni devletin halkın yaşamı üzerindeki etkiyi iki aile üzerinden işleniş biçimi olarak değerlendirebiliriz.
Hikaye baştan sona beni sardı ve elimden bırakamadım. Bazı kısımları fazla detaydı bu detay yerleri yazarın Sabahat ve Aram'ın neticelenen aşklarına ayırmasını tercih ederdim. Çünkü hikâyenin belki de beni en çok sürükleyen kısmı Sabahat ve Aram'ın aşkı oldu. Kitabın giriş kısmındaki soyağacında ikisinin evlenmiş ve bir kızları olduğunu görebiliyoruz ama nasıl evlendiklerine dair bir bilgilendirme olmaması beni üzdü. Sanki havada kalmış gibi oldu. Yazar serinin üçüncüsü Hayat'ta bahsetmiş midir acaba büyük teyzesinin büyük aşkının nasıl vuslata erdiğinden, bunu ancak okuyunca anlarız.
Bu boşluk dışında hikâye oldukça içten ve güzeldi. Sanki Reşat Beylerin ve Kulinlerin Konağı'nın bir misafiri de bendim. Her şey gözümün önünde olup bitiyordu ama kimse benim farkında değildi. Bu yanıyla yazar romanını gerçekten güzel betimlenmiş. Romanda beni etkileyen bir başka mevzu ise iki ailedeki baba mefhumunun güzel işlenmesiydi. Burada beni hüzünlendiren Kulin Ailesi'ndeki Saadet'in sırf okuldan sonra evlerinin yakınındaki şekerciye gidip şeker almasından dolayı babasının onu okuldan alması ve evlendirmesi, acaba Sado'nun evliliğinin böyle bedbaht sonuçlanacağını bilseydi yine alır mıydı onu okuldan. Buna nazaran Reşat Beylerin kızı Sabahat'ın gittiği kolejler ve katıldığı arkadaş toplantılarına rağmen kızını destekleyen baba. İki kızı da karşılaştırdığımda ikisi de okulunda zeki ve başarılı bir öğrenci ama kızların kaderini (günümüzde dahi) her zaman babaları çiziyor.
Bu kitap benim Ayşe Kulin ile ilk tanışmam oldu. İyi ki de oldu..
