Rabia Işık
@Rabiask
Ig: @tthewoman
Hemşire
Lisans
Çanakkale
28 Eylül
100 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Rabia Işık
, bir kitap okuduPuan vermedi·150 syf.·
Beğendi
·3 saatte okudu
·Okunma: 31 Ekim 2024 21:12
·2024 57. kitabı
Reklam
‘’…Vapurda muhtelif milletlere mensup yaralılar vardı, Alman, Avusturyalı, İngiliz ve bizim yaralılarımız. Hepsi kendi dillerinde ekseriya tek bir kelime sayıklarlardı. Bazen yan yana muhtelif milletlerin yaralılarının dudaklarından Almanca, İngilizce, Türkçe aynı kelime yükselirdi: Anne.’’
‘’Yaralıları aldık dönüyorduk. Birdenbire tepemizde bir uçak belirdi. Süvari müthiş bir haber verdi: İngiliz uçağı. Mamafih zerre kadar korkmuyorduk. Geminin bir tarafında kızıl bir ay, bir tarafında kızıl bir salib, belli ki hastane vapuru. İçimizden, dünyada bize ateş edemezler, diyorduk. Uçaktan kırmızı bir ışık yükseldi, biraz sonra etrafımızda müthiş gürlemeler oldu. Dehşetli bir gülle yağmurunun altında kaldık.. Reşit Paşa’nın sağına soluna gülleler yağıyordu, o zaman anladık ki bize ateş ediyorlar. Attıkları gülle bize o derece yakın düşüyordu ki tasavvur edemezsiniz. Fakat bütün bu tehlikelere rağmen korkmak için vaktimiz olmadı. Çünkü hastalar bizi bekliyordu. Ameliyat edecek, yaralarını saracak yüzlerce hasta vardı. Kendimiz için korkacak vakit bulamıyorduk…’’
‘’…Bana, ‘vaziyet tehlikelidir’ dediler. İster hastane vapuru ister Hilal-i Ahmer (Kızılay), ister Salib-i Ahmer İngilizler topa tutuyor. Ben aldırış etmedim. Zaten Umumi Harp başladığı zaman hastabakıcılık için gönüllü yazılmıştım. Gönüllü olarak gidiyordum. Peşinen şunu söyleyeyim ki hayatımda hiçbir zaman ölümden korkmuş değilim. Çanakkale’ye geldik, Akbaş mevkiinde demirledik. Hastaları yaralıları toplamaya başladık. Şu parmakları görüyor musunuz? Ben bu parmaklarla kaç delikanlının gözlerini bir daha açılmamak üzere kapattım. Kaç delikanlının… Gün geçmesin ki Reşid Paşa vapurunda beş altı ölüm vakası olmasın.’’