bir felaketi çağırmak, onun gelişini hızlandırmaktır, ölüm korkusunun ölümü çabuklaştırması gibi ...
Olayları yoğun olarak hisseden
ama onları çok iyi değerlendiremeyen duyarlı bir çocuk,güneşin altındaki en mutsuz yaratıktır, çünkü iki güç arasında
bölünmüş durumdadır: Birincisi, onu yükseklere çıkarıp,ona düşlerin arasından varoluşun güzelliğini gösteren
görünmez güçtür; öbürü, onu dünyaya bağlayıp, gözlerini tozla dolduran, içine korku salan ve karanlıklara terk eden
görünür güçtür.
Aşkın gelip de kalbimin kapılarını açtığı,
köşe bucak aydınlattığı o güne kadar, benim acılarım bir türlü bilginin dünyasına ulaşamıyordu. Aşk dilimi çözdü ve konuşmaya başladım. Gözlerimi açtı da gözyaşı döktüm.
Göğsümü açtı da iç geçirdim.
Affedici ve merhametli olmayı başkalarının kendisine nasıl davrandığına
bağlayan kişi özgür bir kişi değildir; iyilik konusunda bağımlı bir kişidir
