En çok nefret ettiğim erkekler bana öğüt
vermeye kalkışanlar ya da beni yaşadığım hayattan kurtarmak istediğini söyleyenlerdi. Onlardan daha çok nefret etmem, benden daha iyi olduklarım ve yaşamımı değiştirmek için bana yardımcı
olabileceklerini sanmalanndandı. Şövalye gibi görürlerdi kendilerini; başka koşullarda oynayamadıkları bir roldü bu. Benim dü-
şük bir insan olduğumu anımsatarak, kendilerim soylu ve üstün hissetmek isterlerdi.
İlkeleri olan devrimciler de aslında diğer in-
sanlardan farklı değildi. İlkelerini satarak, başka erkeklerin parayla satın aldıklarım onlar kurnazlıkla elde ediyorlardı. Bizim için cinsellik neyse, onlar için de devrim oydu. Kullanılacak bir şeydi. Satılacak bir şeydi.