Insanlıktır bu ... Kat kattır, en
sağlam, en güzel mücevheri en alttadır, soydukça insanlığı, kabuğundan
soydukça, bir kat, iki, üç, dört, beş kat, gittikçe aydınlanır insanlık,
güzelleşir. Çirkin olan insanlığın en üst kabuğudur. Adam olan
hem kendi kabuğunu, hem insanlığın kabuğunu durmadan soymaya
çalışır. Soydukça ortalık aydınlanır, soydukça ...
"Dur, Mahmut dur."
"Durmam," diye bağırdı, "insanlara söz ettirmem. Olmaz. Bir yerlerde
bir şeyler kalmıştır. Durmam, vardır. Parlıyordur. Biz onu bulamıyorsak
gücümüz yoktur. O parlak ışığı göremiyorsak, gözümüz içimizin
karanlığındadır."
Umutların öldüğüne iyice inandığın bir anda insanlık, bin bir yönden açan bir ışık-umut çiçeğiyle birden aydınlanıverir ...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Ah abi, senin kuşu yakalayamadık. Kuşlar küstü bize. O kadar geldiler, o kadar kovaladık ki onları, o kadar aşağılayıp yakalamadık ki, şu küçücük kuşları
yakaladık da, onlar da küstüler bize, insanlara, başlarını aldılar çektiler gittiler. Sen olsan naparsın, gelirsin, gelirsin, her gün kovalanırsan, ondan sonra da azıcık insanlık varsa içinde çeker gidersin,
değil mi? Değil mi abi?"