Rabia Tastan
@Rabioushh
71 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
17 Haziran, ilk bakışta sakin görünen ama satır aralarında insanın içine usul usul işleyen bir huzursuzluk taşıyor. Hikâye tek bir günün etrafında şekilleniyor: 17 Haziran. Ancak bu tarih, aslında bir dönüm noktası; geçmişle bugün arasında sıkışıp kalan bir hayatın kırılma anı.
Okudukça şunu hissediyorsun:
Bazen hiçbir şey değişmemiş gibi görünür… ama insanın içinde çok şey çoktan dağılmıştır.
Karakterin geçmişiyle, pişmanlıklarıyla ve o derin “geç kalmışlık” hissiyle yüzleşmesi, bir noktadan sonra hikâyeyi sadece ona ait olmaktan çıkarıp senin hikâyene dönüştürüyor. Çünkü hepimizin içinde, dönüp bakmaya cesaret edemediği bir “o gün” var.
Ve hikâyenin en çarpıcı yanı:
Her gün, farklı saatlerde aynı günü arıyor…
Telefonun diğer ucunda ise geçmişteki kendisi, yani o günün içindeki çocuk hâli var.
Başta neden o güne takılı kaldığını anlamıyorsun. Hikâye, kırılmış bir bugün ile henüz hiçbir şeyin kırılmadığı bir çocukluk arasında gidip gelirken seni tek bir sorunun içine çekiyor:
İnsan gerçekten geçmişine ulaşabilse… neyi değiştirmek isterdi?
Bu yüzden bu kitap sadece okunmuyor, adım adım çözülüyor. Ve son sayfaya kadar zihninde tek bir merak kalıyor:
“O gün ne oldu?”
Çok severek okudum, elimden bırakmak istemedim…
Baştan sona merak duygusunu hiç kaybetmeden ilerlediğim, uzun süre etkisinden çıkamayacağım nadir kitaplardan biriydi. ️
Yalnızca, evde kuralları çocukların koymasına izin verilen, ebeveynlerin dizginleri teslim ettiği ailelerden çıkan çocuklarda görülen o yetişkinlere karşı saygısızlık.
Insan öylece çocukluğunu arayıp da biraz olsun şanslı olmayı dileyemez. Hattı düşünebilirsin belki ama içeri giremezsin.
Bîkes, adını öğrenmekle başlayan ama aslında kendi gerçeğini keşfetmesiyle devam eden bir hikâye. Başta her şey sıradan gibi görünürken, ailesiyle ilgili öğrendiği gerçekler onun iç dünyasını sessizce sarsar.
Bazen en ağır şey, gerçeğin kendisi değil; o gerçeği öğrendikten sonra hiçbir şeyin eskisi gibi olamayışıdır.
Kitap sade, samimi ve içe işleyen bir dille yazılmış. Büyük olaylardan çok duyguların ağırlığını taşıyor. Okurken Bîkes’in sessizliğini hissediyorsun; konuşulmayan şeylerin bile ne kadar çok şey anlattığını…
Bence kitabın en güçlü yanı şu:
Bazı gerçekler insanı özgürleştirmez, sadece değiştirir.️
