2P (polisiye/psikoloji) yazarımızın olmazsa olmazı. 3-4 yıl önce bir imza gününde az da olsa sohbet etme şansım olmuştu kendisiyle. O zaman bana polisiye psikolojiden beslenmezse olmaz demişti. Bu eserinde de birbirinden muhteşem üç tane öykü var ve özellikle ilki psikolojiden beslenmemiş de semirmiş hatta obez olmuş resmen.
Sosyal sorumluluk, toplumsal duyarlılık, politik iğnelemeler, evrensel ahlak ise yine bol bol yer almış. Keyifli okumalar dilerim.
“İtme gücü, çekim gücünden şiddetlidir.”
İnsanlık, sosyalleştiğinden beri, iyilikten, hayali bir mıknatıs yaratıp, tarafından çekilmeyi beklemiş, ancak çekim gücü, insanlığı bir araya getirmeye yetmemişti. Çünkü gerçek değildi. Çünkü insan hayatı, iyilik topraklarında geçmiyordu. Gerçek olan kötülüktü. Beş duyudan beş kez geçip, duygu ve düşünce doğurtacak olan, kötülüktü. Ve amaç sınırı geçmekse, bu sadece kötülüğün itme gücünün kullanılmasıyla olanaklı hale gelecekti. İnsanlığın iyiliğe yönelmesinin tek yolu, kötülükten kaçması olacaktı.
Yeniden evlenen anne ve babası, oğullarının saçtığı ünden tabii ki rahatsız, ancak çaresizlerdi. Asil’in herhangi bir kliniğe yatırılıp yatırılmaması konusunda her akşam tartışıyor, sonra da öpüşerek uyuyorlardı.