Uşaq hələ balaca idi, amma dənizin səsini dinləməyi bacarırdı. O səsdə həm kədər, həm də ümid var idi. Sanki dəniz özü ona həyatın sirrini pıçıldayırdı.
İnsanın ürəyi bəzən o qədər dolur ki, onu bölüşməsən, çatlayar. Amma bəzən elə anlar olur ki, heç kim səni anlaya bilməz, nə qədər danışsan da, sözlərin boğazında ilişib qalır.