Yapılan araştırmalar bir insanin en fazla 150 kişiyle dostluk, sevgi, nefret, hayranlık veya kıskançlık gibi bağlar geliştirebileceğini söylüyor. Yani bir topluluğun sayısı bu rakamın üzerine çıktığı zaman yabancılaşma gelmektedir…
İşte bu olumsuz tablo, halk nezdinde muteber olmak isteven sözüm ona aydınların iştahını kabartır. Eğer bu ezilen kitlelere, maruz kaldıkları berbat koşulların başkalarının suçu olduğunu söylerseniz, onların çaresizliğini meşrulaştırmakla kalmayıp nefret edebilecekleri bir hedef vermiş olursunuz. En önemlisi, kendilerini önemli hissetmelerine yardım eden bir entelektüel olarak kamuoyu tarafindan sevilir ve muktedirlerin hataların kutsal bir örtüyle gizlersiniz.