GÜNDÜZ DÜŞÜ
Sen şu başıbozuk âlemde ilah sandığım,
Ben seni sevmekle mükellef.
Sen Mina'daki şeytan iken oldun benim mihrabım.
Ben tam tekmil izinde.
Bari sen unutma beni,
Ne gündüzün ne düşünde.
Vaktiyle hürdüm, bir nevi güldüm fikrimce,
Senden önce,
Sonra oldum ben bir âhuzar,
Kaldım târumar, dikenler içinde.
Bari sen unutma beni,
Ne gündüzün ne düşünde.
Birden yad-ı beyza göründün gözüme,
Işıktan kamaştı gözler, her yerinde beyaz dalgalar.
Dalgalar gururlu, haşin hatta kibirli dalgalar.
Bilsen ben neyim, nerdeyim; siyahlıklar içinde.
Bari sen unutma beni,
Ne gündüzün ne düşünde.
(RBA)
Çanakkale Antolojisi