848 sayfalık bambaşka bir evren,bu kadar uzun soluklu kitaplara karşı ön yargılarım hep vardır.Yazarin lafı fazla uzattigindan tutun, kurgu bir yere gelsin diye araya sıkıştırılan olayların kitabın genel havasına ters düşeceğine kadar..
Bu kitap ôn yargimi bir nebze de olsa kırmış bulunmakta,bunu basarmasindaki en önemli şey ise başlangıç noktası verilen bir çember cizdiginizi çemberde her olayın birbirini tetiklediğini ve başlangıçin bitisle aynı noktada son bulup anlam bulduğu bir kitap olması olabilir.
Kitap içindeki döngü Ressam'in, Tomohiko Amada isimli çok ünlü bir ressamin evine yerleşip çatı katında "Kumandanı Öldürmek" isimli tabloyu bulması ile başlıyor.Tablo o kadar belirgin bir şekilde anlatilmiski birazcık çizim yeteneğim olsa muhtemelen cizerdim.Kitapta tuhaf bulduğum kısma gelecek olursak.Vatura Menşiki'nin benim s
aplantı ya da sapıklık olarak nitelendirdigim durumu olabilir.He bir eleştiri daha yapmadan duramayacagim bu da tamamen kitabın içerisindeki pornografik kısımlara olacak.Kumandan,Ressam,Marie,sırrına ve kalbindeki o boşluğu ortaya çıkaramadığimiz Vatura Menşiki..
Kitaptan son bir alıntı ile veda edelim.Nitekim çan sesini ben duydum siz duymadiniz mi?
"Kumandan gerçekten vardı,buna inansan iyi olur."