Ali Osman Bulut
@Raskolniko
İletişim sosyolojisi ve Etnografi
Kent ve birey
Kitap, doğa, sinema ve fotoğraf
Doktora
İstanbul
İstanbul
44 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Erbain
Ben yine sana anlatacakmışım gibi biriktirdim günleri,
Oysa hangi kapıyı çalsam yüzüme kendi yalnızlığım çıktı.
İçimde büyüyen şey hasret değil artık;
Adını koyamadığım bir yangının kül tutmuş vicdanıyım.
Gece, omzuma çöken eski bir hüküm gibi ağır,
Sen yoksun; ama yokluğun hâlâ benden daha kalabalık.
Baharı az evvel uğurladı İstanbul
Boğazına mint yeşili gerdanı bağladı da
Sokalarının saçlarına hanımellerini kondurdu
Az evvel uğurladık baharı yüksekçe bir tepeden
Vapur düdükleri ile
Göğün içinde saklı adını anarken
Bir nefes daha Minelendi yeşile, maviye
Göğüm
Hatrına sevdi cümle kuşlar
Ebabiller
Göğü
Mâha varan yolu görmek istersen semâya nazar eyle
Ahdine vefa
Nazar eyle eleme gark olan gönle
Göğe bak
Elem
Beni sorarsan
Kış işte
Kalbin elem günleri geldi
Olabildiğince kalabalık şehrin ışıklı caddeleri
Karanlık senden sebep benim göğüme mühür
Adına emanet diye bıraktığın sızı
Daha talaşlı senden
Kim bilir! adınla yanmak ne büyük mükafat insana
Kim bilir! Yitişin nasıl kıyamet olur gönül dergahına
Kış işte yolundan geriye kalan
Elem
Reklam