Ali Osman Bulut
@Raskolniko
İletişim sosyolojisi ve Etnografi
Kent ve birey
Kitap, doğa, sinema ve fotoğraf
Bir dua vakti yakınlığıdır sana uzaklığım
Irak eyleme sesini
Geç kalınmaz sana
Nasibin sonsuz ilmidir beklediğimiz
Dağıt çehrene vuran hüznü
Geç kalınmaz sana
Vuslatın düğümü berzahta atıldı
Kirpiklerine düşen kış soğukluğuna kıy
Geç kalınmaz sana
Belki bir kuşluk vakti duası
Belki bir akşam çağrısı eşiğinde olacak yetimin
Geç kalınmaz sana
Senin adın kavuşmak
Bir İstanbul kül oluyor içimde, cebimde kokunu bırakarak
İkimizin de boğazına düğümleniyorsun
En sevgili, bu şehir en çok sen yokken uzak güzelliğinden yoksun
Sen yokken çirkin
Yutkunamıyorum
Hasretime seni basmadığım vakit
Saçlarını parmaklarıma dolamadığım kahır gecelerinde
Ben en çok yitişin yüreğime indiğinde Yutkunamıyorum
Hüzün olup gözlerimde düğümleniyorsun sonra
Kocaman bir damla oluyor kirpiklerime takılıp kalıyorsun
Sıcak bir evin kış pencerelerini kıskandırıyor
Sesin yankılanınca buğulanan gözlerim