Kadir CİBA
@Raskolyevski
. Prag, 6 Temmuz 1920
Salı
[...] Dertlenmemin sebebi, zamanımı alacak olması, oysa benim zamana ihtiyacım var, bin kere fazla zamana, mümkünse tüm zamanlara ihtiyacım var, senin için, seni düşünmek için, sende nefes almak için.
. Prag, 5 Temmuz 1930
Pazartesi
[...] Ve her şeye rağmen bazen şuna inanıyorum: İnsan mutluluktan ölebiliyorsa böyle ölmem kaçınılmaz. Ve ölüme yazgılı biri mutluluk sayesinde hayata tutunabiliyorsa, o zaman ben de hayatta kalacağım.
. Prag, 5 Temmuz 1920
Pazartesi, öğle öncesi
[...], her birini okurken kulağımda küçük bir çan çalıyor: "O artık yanında değil," ancak gökyüzünde bir yerlerde çok daha muazzam bir çan var ki, o da şöyle diyor: "Seni terk etmeyecek," ama küçük çanın sesi yine duyuluyor. Ve sonra gece yazdığın mektup geliyor, göğsüm nefes almak için nasıl yeterince genişleyip daralabiliyor anlayamıyorum, insan nasıl senden uzakta olabilir, anlayamıyorum.
. Prag, 4 Temmuz 1920
Pazar
[...] (Sen basit bir yatakta derin ve huzurlu bir uykudayken sol kulağına fısıldıyorum bunları ve sen uykunun içinde ağır ağır sağdan sola doğru, dudaklarıma doğru dönüyorsun.)