Raskolnikov Stark
@Rastark
Spontaneizm Polisiyesi: Bay M.
Spontaneizm! Evet, böyle bir kelime TDK sözlüğünde varmış ve anlamı da tahmin edeceğiniz üzere "kendiliğinden" oluyor.
Bu eseri esasında güzel tanımlayan bir kelime "kendiliğinden." Nedeniyse ben daha çok bir üçlemenin ilk romanında seri katil ve dedektif ilişkisiyle kovalamacası bekliyordum.
Kovalamaca var mı? Var. Dedektif ve katil gerilimi var mı? Var. Hatta bu yönlerde eser çok güçlü diyebilirim. Ayrıca iç ses, özellikle katilin iç sesi çok iyiydi.
Öte yandan sinemada planlı dikkatli seri katiller görmeye alışmışız. "Kendiliğinden" gelişen olaylar bu eserde çokça var. Katil her ne kadar planlı gideceğinden bahsetsem de çoğu olay "kendiliğinden" gelişiyor ve katilimiz bolca bocalayıp hatalar yapıyor.
Eserin bu yönü kötü müydü? Bence kötü değildi. İnsanlar hata yapar, pişman olur veya olmaz ama sonra tekrar hata yaparlar.
"Holly" romanında önce bu eseri okumanızı tavsiye ederim. Holly'de bolca bu esere gönderme ve spoiler var. Ve evet, Holly dikkat çeken ve hakkında bir şeyler okunmayı bekleyen bir karakter. Eserde her hareketi ile ilgi çekici ve merak uyandıran biriydi.
Son olarak çocukların ayna olduğunu düşünürüm. Ailelerin iç dinamiğini yansıtan aynalar ki bu eserde katilimiz de ailesini topluma yansıtıyor. Frankie'nin oyuncak araba takıntısı ve Brady'nin Mercedes/Dodurma arabası gibi...
King yolculuğuna "Kim Bulduysa Onundur" ile devam ediyorum. Size ve kendime keyifli okumalar dilerim.
Reklam
Film tadında bir roman
Bu eserin sevdiğim yönleri oldu, sevmediğim yönleri de oldu.
Sevmediğim kısmı "Kahraman, fedakar, iyi niyetli, cesur, vicdanlı ve o bütün güzel vasıfların sahibi Amerikan Askeri" anılarıydı. Stephen King iyi bir yazar insanları olayları iyi çözümlüyor. Lakin o dar Amerikan bakış açısından da çıkamıyor. Neden mi? Bu bakış nasıl mı?
Aynen şöyle oluyor baştaki kişiyi Amerikalılar eleştirir. Mesele Trump mesele Bush, kahrolsun başkan söylemlerini pankartlarını görürsünüz. Lakin iş Amerika politikalarını gelince hepsi tek yürek tek bilek olur.
"Politikacıya Söv Politikayı Sev" dar bakış açısı King'den beklemezdim. Politikacıyı sev sevme kimsenin umurunda değil ama gerçekleştirdiği politikalar binlerce insanı öldürüyorsa bunu savunmak için bir neden var mı? Batı üç maymunu oynuyor; King de bu gösteriye katılıyor. Politikacıyı eleştirmek suya sabuna dokunmayan bir körebe oyunudur. Belki politikacı giderse politikalar değişebilir en azından onu eleştireyim vicdanım rahat olsun...
Sevdiğim kısımlara gelirsek, izlenme-açığa çıkma-kılık değiştirme-tekrar gizlenme sarmalında dolanan bir seri katil ve kendi değerleri var. Kendi değerleri olması katil olmasının çirkinliğini örtmüyor ki Billy'nin düşüncesi de bu yöndeydi. Bu bakış açısı karaktere arada kalmışlık hissi veriyor.
Esasında Billy arada kalmış bir karakter. Geçmişle-Şimdi, Katil olmakla-İyi biri olmak, Yalnız çalışmakla-Ekip çalışması gibi bir çok durumda arada kalıyor. Her zaman bir özlemi var ki hepimizin var. Geçmiş öyledir ansızın kapı arasından sızar ve rüyalarımız girer. Bizi hüzünlendirir. Boya evi, bu evi boyalar tutuyor gibi söylemler güzeldi.
Aynı zamanda mekan değiştirmeleri, mekana adapte olmaları ve yolculuğa çıkmaları tam sinematik sahneler olmuş diyebilirim. Ki gelecek filmin şehir merkezi
"Holly Karakteri Beni Yakaladı,"
"Holly karakteri beni yakaladı," King böyle diyor ve bu romanı kaleme alıyor. Bill Hodges üçlemesinin yan karakteri olan holly ise artık bir ana karakter oluyor.
Holly bana biraz x-files'daki Dana ve Fargo'daki Molly karakterlerini hatırlattı. Çok zeki, çok çevik, çok güzel değiller ve gayet sıradanlar ama bu karakterlerin ortak özelliği potansiyellerini göstermemek oluyor. Gerek toplumsal gerek mevki gerek aile baskısı gibi çeşitli etmenlerle etraflarına duvar örmüşler. Günümüzde çoğu insan kendini olduğundan daha zeki ve daha üstün göstermeye çalışırken bu karakterlerin böyle yapmamaları ve potansiyelinin altında kendilerini göstermeleri garip bir çekim yaratıyor.
Holly'de baskı annesinden gelmiş ve eserde kendisini gösteriyor. Annesi ile ilgili çok geri dönüşler yaşıyor ve cam duvarı hep etrafında. Bu biraz sıkıyor ama gerilim yaratıyor. Eserdeki durumsal iki gerilim den biri bu ve diğeriyle karakterlerin birbiriyle konuşmaması...
Yani holly'nin potansiyelini kullanmasını istiyor insan olmayınca geriliyor. Aynı şekilde birbirine yakın karakterlerin kendi aralarında farklı nedenlerle son yaşadıklarını anlatmaması da insanı geriyor. Anlatsalar olay anında çözülecek.
Başta bu iki durum beni sinir etmişti ama sonradan anladım ki eserin itici gücü olan unsurları bu gerilimler. Her sayfada olsun istiyorsunuz olmuyor ve yeni sayfalar yeni sayfaları getiriyor.
Esere genel olarak baktığımızdaysa kedi fare oyunundan çok gizlenme ve açığa çıkarma polisiyesi diyebiliriz.
Eserin eksik yönüyse aynı yerde olan kaybolma olayların yıllarca sürmesi ve insanların çok fazla umursamaması olduğunu düşünüyorum. Belki Amerikan toplumunda normal karşılanıyor olabilir ama bizim toplumumuzda aynı yerde olan kaybolmalar illaki toplumun dikkatini çeker ve benzer bir kaybolma yıllar önceki