Raven
@Raveneanias
Kendi halinde kendince kitaplarına âşık bir okurum sadece
Edmond Jabes'in dediği gibi: Umut belki de gelecek sayfadadır. Kapatma kitabı.
In libris libertas
Kitapların sayfaları arasında
Ayrıkvadi, 25 Temmuz
997 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Jean Valjean bayılmak üzereymiş gibi görünüyordu.
Yanına yaklaşan piskopos ona alçak sesle:
—Bana bu parayı dürüst bir adam olmak için harcaya cağınıza söz verdiğinizi asla unutmayın, dedi.
Herhangi bir söz verdiğini hatırlamayan Jean Valjean afalladı. Bu sözleri üzerlerine basa basa söyleyen piskopos heybetli bir ifadeyle ekledi:
—Jean Valjean, kardeşim, artık kötülüğe değil iyiliğe aitsiniz. Ruhunuzu satın alıp içindeki karanlık ve tehlikeli düşünceleri çıkarıyorum ve onu Tanrı'ya teslim ediyorum.
Gece çok karanlıkta değildi; gökyüzünde rüzgârın kovaladığı bulutların üzerinde uçuştuğu bir dolunay vardı.
Gün çeşitli duygulanımlarla hareketli geçtiğinde, yaşanan olaylar zihni meşgul ettiğinde uykuya dalınır, ama uyanıldığında yeniden uyunamaz. Uykuya dalmak kolaydır, ama uyanıp yeniden uyumak için aynı şey söylenemez İşte Jean Valjean bu durumdaydı. Uyuyamadığı için düşüncelere dalmıştı.
Serbest bırakılmak, özgürlük demek değildi. Cezaevinden çıkılsa da mahkûmluğun ruh halinden çıkılmıyordu.
İşte Grasse'da başına bunlar gelmişti. Digne'de nasıl muamele gördüğünü anlatmıştık.
Ah! İnsan toplumlarının amansız yürüyüşü! Yürüyüş sırasındaki insan ve ruh kayıpları! Yasanın yok ettiklerini yutan okyanus! Dayanışmanın lanet olası çürüyüşü! Ah, ahlaki yozlaşma!
Deniz, ceza yasalarının lanetlediklerini attığı acımasız sosyal karanlık. Deniz, sonsuz bir sefalet.
Bu girdapta akıntıya kapılan ruh bir cesede dönüşebilir. Onu kim diriltecekti?