Baştankara
@Ravent
Florebo quocumque ferar
2006 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hayal kırıklığıyla dolu bir veda.
Olayları Tobias'ın gözünden okumamızı bir yere kadar mantıklı buldum çünkü Kuzgun Kardeşliği'ne dair detaylar ondaydı ve tüm acılar yaşanırken onun neler hissettiğine vakıf olamamıştık. Oralardaki soru işaretlerimizin giderilmesi iyi oldu. Cecelia ile yaşadıkları ve geçmişlerini kabullenmeye çalışırken verdikleri savaş da beni yine etkiledi. Bu kadar acı çekeceklerine keşke ayrılsalardı dediğim onlarca çift arasında Tobias ile Cecelia birlikte olmasını istediğim ve sevdiğim bir çift oldu. Her şeye rağmen.
Fakat bir yerden sonra çok sıkıldım. Uzun bir otobüs yolculuğundaki tek seçeneğim olmasaydı hayatta bu kadar çabuk bitiremezdim kitabı. 500 sayfa boyunca anlatılacak bir olay yoktu çünkü ortada. Uzun uzadıya aynı şeyleri okuyup durduk. Finalde de işler çok ama çok saçma bir noktaya evrildi. Kuzgun Kardeşliği'nin kurulma sebebi neydi, nereye bağlandı? Diğer ters köşe de çok zorlamaydı.
Sözün özü, serinin aşk ve dram kısmı başarılı olsa da sözde karanlık olayların yaşandığı gizem kısmı son derece uydur kaydırdı. İlk kitaptan sonra yaşanmasını beklediğim patlama da hiç gerçekleşmedi ve ortalama başlayıp, ortalama devam edip düşüşe geçerek bitti seri.
Reklam
Sözcüklerin bizi incittikleri kadar iyileştirebileceğine inanmıyordum.
Seriyle ilişkimiz çok toksik bir hâle geldi. Bu kitapta yaşananlardan sonra aksi olsa şaşardım zaten.
İlk kitabın finaliyle beraber farklı beklentiler içine girmiştim ve beklediklerim büyük ölçüde gerçekleşti. Ama o kadar sığ bir şekilde gerçekleşti ki ilk darbeyi buradan yedim. Sonrasında birtakım yüzleşmeler oldu ve orada verdiği tepkilerle Cecelia sinirlerimi zıplattı. Derken daha da kötü bir kopma anı yaşandı ve bu seriyle işim bitti dedim.
Ama ikinci yarıda bir baktım yine hızlı hızlı çeviriyorum sayfaları. Hani yaşanan ilişki inanılmaz toksik ve çarpık. Her şeyi uçlarda yaşayan bir çift var ortada. Gelgelelim o acıyı ve hayatlarını mahveden aşkı iliklerime kadar da hissettirdiler. Öyle olunca her şeye, yaşadıkları tüm çıkmazlara rağmen bir arada olmalarını istedim.
Ne diyebilirim ki? Ayarlarımı çok bozan bir seri ama garip bir şekilde okumayı seviyorum da. Hiç değilse son kitap biraz yaralarımızı sarsa da çektiklerimize değse bari.
Hâlâ ulaşılabilir olmasına rağmen bana bu kadar çok uzak olmasına dayanamayıp geriye doğru bir adım attım. Bana seneler, bir ömür kadar uzaktı. Asla geri alamayacağım bir ömür.
Reklam