“...fotoğrafların önünde durup kalıyor, bazen on dakika, bazen yarım saat ve bazen de yarım günümü yitiriyordum. Onlara bakmak istemediğim için saklamadım, Delia. Tek istediğim onlara bakmak olduğu için sakladım.”
...ortalıkta olan tek fotoğrafı bende dururdu. Ağzı kulaklarına varmış bir hâlde gülümsüyordu ve fotoğrafa onu o anda, kimin öylesine mutlu ettiğini düşünmeden bakamazdınız.