Çok yalnızım, mutsuzum.
Göründüğüm gibi degilim aslında
karanlıklarda kaybolmuşum.
Bir ışık arıyorum, bir umut arıyorum uzun zamandır.
Aradıkça batıyorum karanlık kuyulara
kimse duymuyor çığlıklarımı,
Duyan aldırış etmiyor çekip kurtarmak istemiyor.
Bense insanların bu ilgisizligi karşısında ilgiye susamışım.
Ümidimi yitirmişim
Biliyorum bir gün dayanamayacak küçük kalbim!
Arkamı dönüp inandığım ve güvendiğim herşeye
Veda edeceğim...
"Nilgün Marmara"
Felaket bir yağmur ürpertisi
serpiliyor,
yüreğimin ücrası şiir saçmaları
ile dağıtıyor tek kalemde beynimi.
Ve intihar çiçekleri,her kulağına
fısıldayışta...
Aklına geleceğim,
bir şarkının nakaratında.
Sızlayacağım,
yara kabuğunun sessizliğinde,
kanatmadan ahımda.
Kiminin suyu az, kiminin çok.
Kiminde Dostlar ırmak gibidir.elleriniz ıslanır yalnızca,
Kiminde ruhunuz yıkanır boydan.
Boya insanlar vardır,
Üstü nilüferlerle kaplı,
Bulanık bir göl gibi..
Ne kadar uğraşsanız görünmez gibi,
Uzaktan görünüş çekici,aldatıcı..!
"Can Yücel"
Sonra sevgilim,
Çarmıha gerilmiş İsa gibi,
Günahsızdım yüreğime kan
damlarken.
Tanrı'nın yanına çekildim.
İnançsız dua gibi kuruyan
dudaklarımda,
Her sabah doğan acının
alacakaranlığında,
Ben sustum içimde feryat
fiğan sustum.
Sen sustun,
Kayıp bir ilahi gibi uzaklarda...