ThePastryChefsLibrary
@ReadBakeRepeat
499 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Kitap,adını "Yedi Güzel Adam" olarak simgeleştirilen bir şahsiyetler bütününden alır.Ancak bu rakam sadece yedi kişiyle sınırlı bir biyografik anlatı değil;inanan, direnen,kadim değerleri modernize eden ve Batılılaşma karşısında kendi özüne dönmeye çalışan insan tipinin sembolüdür.Zarifoğlu, bu şiirlerde Anadolu insanının ruh dünyasını, İslam coğrafyasının acılarını ve modern insanın içine düştüğü yabancılaşmayı işler.Kitap,bölümler halinde ilerleyen destansı bir anlatıma sahiptir.Şiirler arasında tematik bir bağ vardır;sanki her şiir bir öncekinin devamı ya da bir başka yüzü gibidir.Şair,doğayı (dağlar,nehirler, atlar) ve insanı iç içe geçirerek epik bir atmosfer oluşturur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir cezaevi romanı olmasına rağmen, odağına siyaseti ya da şiddeti değil;bir çocuğun saf bakış açısını ve hürriyete olan özlemini yerleştirir.Hikaye,annesinin mahkumiyeti nedeniyle çocukluğunu dört duvar arasında geçirmek zorunda kalan Barış’ın gözünden anlatılır.Barış’ın dış dünyayla tek bağı,cezaevindeki siyasi mahkumlardan biri olan İnci ile kurduğu derin dostluktur. Roman,İnci’nin tahliyesinden sonra Barış’ın ona yazdığı mektuplardan oluşur.Kitabın ismine de hayat veren uçurtma,"özgürlüğün" en somut sembolüdür. Gökyüzünde süzülen bir uçurtma, duvarların ötesindeki hayatı temsil eder.Gardiyanların uçurtmayı vurmak istemesi ise,baskıcı sistemin hayalleri ve umudu bile kontrol altına alma çabasını simgeler.Barış, cezaevi jargonunu, avlu kurallarını ve mahkumiyet kavramını kendi çocuksu mantığıyla yorumlar.Onun bu saf bakış açısı,yetişkinlerin dünyasındaki adaletsizliği ve absürtlüğü çok daha çarpıcı bir şekilde yüzümüze vurur.Koğuştaki kadınların farklı geçmişlere ve suçlara sahip olmalarına rağmen Barış’ı ortak bir sevgi odağı yapmaları,eserin insani yönünü güçlendirir.
Puan vermedi
Isaacson,Franklin'i Amerika'nın en pragmatik ve "halktan" kurucu babası olarak tasvir eder.Washington asaletle,Jefferson ise yüksek ideallerle özdeşleşirken;Franklin çalışkanlık,sosyal hareketlilik ve pratik zeka ile tanımlanır. Kitap,Franklin’in sıradan bir matbaacıdan dünya çapında tanınan bir bilim insanına dönüşme sürecini büyüleyici bir dille anlatır.Kitabın en etkileyici bölümlerinden biri,Franklin’in bilimsel merakına ayrılmıştır. Isaacson,onun sadece uçurtma uçuran bir adam olmadığını;elektrik üzerine yaptığı çalışmaların o dönem için kuantum fiziği kadar devrimsel olduğunu vurgular.Soba tasarımından çift odaklı gözlüklere kadar her icadının arkasında,topluma fayda sağlama amacı yatar.Biyografi,Franklin’i sadece övmekle kalmaz;onun çelişkili yanlarına da ışık tutar.Özellikle ailesiyle olan karmaşık ve bazen soğuk ilişkileri (oğlu William ile olan siyasi kopuşu gibi) ve kölelik konusundaki geç değişen fikirleri dürüstlükle ele alınır.
Hikaye,bir babanın çocuğunun hayal dünyasındaki sorulara verdiği yanıtlar üzerinden şekilleniyor.Bu,ebeveynlerin çocukların merak duygusunu nasıl besleyebileceğine dair harika bir örnek.Kitap sadece bir "neden" sorusuna cevap veren basit bir çocuk kitabı değil; hayal kurmanın sınırlarını genişleten bir yapıt.
İnalcık,bu eserinde Osmanlı başarısını askeri zaferlerden ziyade istimalet (uzlaştırma/hoşgörü) ve tahrir (kayıt/vergi) sistemine bağlar.Osmanlı’nın Balkanlar’da Bizans ve yerel feodal yapıları tamamen yıkmak yerine, onları "Osmanlılaştırdığını" (örn: Hıristiyan sipahiler) belgelerle kanıtlar.Ortadoğu’da Memlük ve Safevi etkisine karşı İstanbul’un otoritesini nasıl tesis ettiğini; şer’i hukuk ile örfi hukuku nasıl harmanladığını inceler.Kitap arşiv odaklı.İnalcık’ın en büyük gücü, kuru bir anlatım yerine tahrir defterleri, mühimme kayıtları ve vakfiyeler üzerinden "yaşayan bir sistem" portresi çizmesidir.
