Patatesleri tepsideki etin etrafına dizdim,tepsiyi fırına verdim.Ellerimi yıkayıp kuruladım.Mutfağın duvarında asılı Saatli Maarif Takvimi'nden o günün yaprağını koparmak için uzandım ve tarihi görünce radyodaki şarkıya, " Çıktık "ı"çıktım"a çevirerek,şarkıya yüksek sesle eşlik etmeye başladım.
Şu anda benden mutlusu olamaz. İki yanımda iki torunum var ve onların yanlarında da müstakbel eşleri... Şimdi onlara bakıyorum da, seneler ne çabuk geçiyor. Daha dün gibi Serra'nın, Sırma'nın doğum haberini aldığımız günler... Hem de bu evde... Telefonlar, tebrikler, sonra Ankara'dan, İzmir'den gelmeye başlayan bebek fotoğrafları... Ve yıllar içinde o fotoğraflarda büyüyen iki kız çocuğu. Emeklerken, gülerken, ağlarken... Doğum gününde pastasının mumlarını üflerken, yuvada arkadaşlarıyla oynarken... Okula ilk başladıkları gün çekilmiş, örgülü saçlı resimler... derken mezuniyet fotoğrafları... Anneanneniz evi hep sizin fotoğraflarınızla donattı. Mutfakta, salonda, yatak odasında hep sizin fotoğraflarınız var, onlarla konuşur durur. Ve artık, Allah izin verirse, gelinlikli resimlerinizi de sergileyeceğiz. Yine bu evde...