Fatma
@ReaderF
Şu anda okuduğu kitap
Duygular yargılanamaz, kimseyi neden böyle hissediyorsun diye eleştiremeyiz, duygu eyleme dönüşene dek.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Eskiden çok yakın dostluklarda bile insanlar birbirlerinin alanlarını pek ihlal etmezlerdi, çünkü kendilerini taşıyabilmeleri bugüne kıyasla daha kolaydı. Günümüzdeki zorlanmaların yarattığı kolektif regresyon sonucu insanlar birbirinin alanına fazlaca girdiğinden, çatışmalar, hatta saldırgan davranışlar daha çok görülüyor.
“Bu dünyaya verilen zararların yarısı kendini önemli hissetmek isteyen insanların eseridir.”
İnsanlar, farkında olarak ya da olmayarak, birtakım beklentilerle birbirlerine yaklaşıyorlar. Biri diğerinden, diğeri de ondan kendisini yaşatmasını beklerken, ilişki olduğuna inandıkları bu durumun içinde kilitlenip beraberliklerini tüketiyorlar. “Ben-şey” ilişkisindeki sahiplenme isteklerinin yarattığı bağımlılık, beraberlikleri tehtit haline getirebiliyor. Aslında sahiplenilme isteği de sahiplenme isteğinin dolaylı yoldan ifadesidir. Tehtit de ilişki içinde benliğini yitirme olasılığı.
Yetişkin hayatta da bizler benliğimizi ilişkiler içinde algılayabiliriz. Dolayısıyla, yalnızlıktan hoşlanılmamasının temelinde benlik algılamasının kaybetme korkuları bulunur. Herhangi bir anda yaşamakta olduğumuz gerçekliğe, ancak bir ilişki içinde kendimizi anlayarak ulaşabiliriz. Ne var ki, ideallerin, inançların, ideolojilerin tutsağı olup kendimizi içtenlikle ortaya koymaktan sürekli kaçınıyoruz.