Vişnee
@Readerloji
56 okur puanı
Eylül 2016 tarihinde katıldı
Ümitsizlik en yakın dostum olmuştu; hem de gündüz gece.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir gün bu perişan yerin çürüyen duvarları arasında tüm yaşamımın yok olup gideceğinden emin olduğum anlardan birinde, umutsuzluğumu elmas yüzüğümü kullanarak pencere camına kazıdım:
'Benden ne çok kişi şüphe etti,
Ama kimsecikler bunu ispat edemedi
Böyle der mahkum Elizabeth.'
Keşke Mary, onunla görüşmeme izin verseydi! Gözlerimi kırpmadan ona bakarak, çekinmeden yalan söyleyebileceğimi biliyordum.
Ağlamaya başladım. Güç bela anımsayabildiğim annemi hatırlattığı için eski dostuma ve içimdeki bu yaşam korkusuna ağladım.
-Onu, buna karşı uyarıyorlar, ama o hiç umursamıyor.
•Peki ne diyor?
-Bu evliliğin Tanrı'nın isteği olduğunu söylüyor.