Tutunamayanlar’ı daha önce iki kez deneyip okuyamamıştım. İsminden mi bilinmez, içimde bir his okumama izin vermiyordu. Belki de o zamanlar hâlâ umut içerdiğim içindi.
Fakat bu yıl, 35 yaşımda, başka kitapların arasında yeniden başladım. Ve bu kez okuyabiliyorum.
Üzülmeli mi şimdi buna, sevinmeli mi… bilmiyorum.