Mutluluk, kendimizi ve yaşamımızı olduğu gibi sevmekten, neşe ve acının, güç ve zayıflığın, zafer ve başarısızlığın tam insanlık hissiyatı için gerekli olduğunu bilmekten kaynaklanır.
Acı verici duygular, doğaları gereği geçicidir. Direnme yada kaçınma yoluyla onları sürüncemede bırakmadığınız sürece zamanla zayıflayacaklardır. Nihayetinde bizi zayıflatan ıstıraptan kendimizi kurtarmak için tek yol, olduğu haliyle onunla olmaktır. Tek çıkış yolu onu yaşamaktır.