Bu ülkede içindeki çocuk utanca boğulmuş ve bunalmış o kadar çok insan var ki! Ben onlara “yetişkin çocuklar ” diyorum. İçi çocuk ama bedenen yetişkin… Bunlar kötü insanlar değiller ama her türlü kötülüğüde yapabilirler.
Kişi, hayatındaki en önemli kişinin kendisi, en önemli tanıklığın da kendi tanıklığı olduğunu fark edemezse hiç bir zaman hayatla ilişkisini doğru kuramaz.
Yaşamında kendin olarak var olduğunda için bilir; sesin, bakışın, yürüyüşün, gülüşün, tüm bedenin bunun sinyallerini verir. “Ah!” diye inlerken bile içinde bir şükür duygusu vardır. Acında ve hüznünde de kendinsindir.