Acı baş edemediğiniz bir boyuta geldiğinde ondan bir parça alın, parmaklarınızı yakan o parçayı bir tohum misali kaburgalarınıza ekin. Onu besleyin, büyütün. İzin verin bütün kaburgalarınızı sardın dalları. Zehirli bir ağaç gibi. Sonra bırakın öldürsün acınıza sebep olan her kesi. Acı artık öfkeye dönüşmüştür ve siz onunla yola devam edeceksiniz. Ve üzgünüm, ölmeyecekseniz ama eriyip gideceksiniz.