tin.!!
@Recel
Epiktetos 'un dediği gibi;
Bir cesedi sırtlanmış ufacık bir ruhsun sen.
twitter.com/reccellll
hep öğrenci
sdü
Dünya
29 Ekim
98 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Leyla1000Kitap
Nereden başlanacağını bilmediğim cümlelerde kalıyorum, aklıma geldiğinde "Leyla"
Dagens Nyheter'in şu sözü ile giriş yapayım
" Eğer yetkim olsa her okula insanlık dersi diye bir ders koyar ve bu kitabı herkesin okumasını zorunlu kılardım."
Acıtan hikayesi ve bunun gerçekliği dehşet bir acı. Savaşın yıkımlarını ve özellikle bir kadının kendi ağzından yıkılan hayatını, enkazlarından anlatımı yürek dağlayıcı.
Onlara yapılan bu aşağılayıcı ve insanlık dışı davranışları tarihe kara bir leke olarak fazlasıyla işlendi gözümde. Okurken hep kendimi kaybettim gözlerimin dolmasından.
Düşündükçe insan delirir.
Okurken ruhum sanki hep Leyla ile idi.
Acısına doldum, sevincine sevindim (çok az olsalarda..)
Bosna'nın ve Leyla'ların insafsız ve azap içinde bir deliliğe sürüklenişini en ağır biçimde yer edindi yüreğimde.
Unutulmaması ve bilinmesi gereken en ağır derslerden biridir eminim ki. "Leyla"
Reklam
Leyla1000Kitap
Sahra mutfağından Ratko her gün bana bir şeyler getiriyordu. Onun hoşluklarına şüphe ile yaklaşıyordum. Ama dostane biri gibi görünüyordu. Sonunda konuşabileceğim birini bulduğum için biraz olsun mutluydum.
Ansızın bana "su ana" demesinin benim için bir mahsuru olup olmadığını sordu. Duygulandığım için ağladım. Çok uzun zamandan beri kimse benden bir şey rica et etmemişti. Ratko, gözlerimin bu ada uygun Olduğunu düşünüyordu, buna karşı çıkmadım.
( su ana* Sırpça ve Hırvatça " gözyaşı")
%88 (112/127 syf.)
Leyla1000Kitap
Kurtarılacak olmaya çok az inanıyordum. Ama hiç bir zaman ümidimi tam yitirmedim. Yoksa diğer ikisi gibi aklımı kaçırırdım. O ikisi tacizciler odadan gittikleri çok olduğu halde " Hayır, Bırak beni, Defol!!" diyerek sürekli haykırıyorlardı.. Biri kanatıncaya dek başını taş duvarlara çarparken diğeri kendi kendine konuşuyordu :"acele etmem gerek, yoksa gecikeceğim"..
Reklam