Recep eser
@RecepEser
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İNSANLAR ÖLÜYORKöşe Yazısı
İnsanlar ölüyor biliyormusunuz?
Şimdi diyeceksiniz ki zaten ölümlü dünya.
İnsanlar doğar, yaşar ve ölürler.
Evet doğru.
Hayat böyle.
Dünya böyle bir yer.
İnsanoğlunun doğası bu.
Yüce ALLAH’ın kanunu bu.
Evet kesinlikle öyle.
Peki ölümler nasıl. İnsanlar nasıl ölüyor hiç düşündünüzmü?
Bir yerde insanlar ölürken başka yerdeki insanların durumlarına bakalım isterseniz.
Bir yerlerde savaş olur, insanların üzerine bombalar, füzeler yağar. Kahrolası savaşlardan insanlar çok etkilenir. En çokta çocuklar etkilenir. Savaşlarda insanlar ölür. En çokta çocuklar ölür.
Başka yerde insanlar zevk sefa içerisinde uzun yıllar yaşar ve yaşamlarının sonuna kadar yine zevk sefa içinde devam ederler. Başlarına bomba yağan insanlar akıllarına bile gelmez. Ama onlarda ölürler.
Bir yerlerde insanlar yiyecek yemek, içecek su bulamamadan gıdasızlık had safhadadır. Ve bunlardan dolayı insanlar ölür.
Bir başka yerlerde insanlar fazla yemek yemekte, içki ve bir çoğumuzun bırakın tadını, adını dahi bilmediğimiz sıvıları tüketirler. Açlıkmış, susuzlukmuş, gıdasızlıkmış akıllarına dahi gelmezler. Ama onlarda ölürler.
Kimileri bir parça yemek alabilmek için saatlerce yemek kuyruklarda beklerken ölür.
Kimileri de saatlerce maç için stadyumlarda, dans için barların önünde vb. yerlerde kuyruklarda beklerler. Ama onlarda ölürler.
Kimileri emekli maaşlarını almak için banka yada ATM kuyruklarda beklerken ölür.
Kimileri casinolarda kumar kuyruklarında zar atmak için beklerler. Ama onlarda ölürler.
Kimileri Kızılay, Kızılhaç vb. yardım kuruluşlarının yada hayır çadırlarının önünde can verirken.
Kimileri ise bol yıldızlı otellerin sınırsız açık büfelerinde tıka basa yer. Ama onlarda ölürler.
Kimileri soğuktan donarak gözlerini kapar bu dünyaya.
Kimileri aşırı sıcak yerler de keyiflerine keyif katarlar.
Başının üzerinde bir damı, yatacak bir yeri, hava soğuduğunda yakacağı bir ocağı vardı. Ve... en önemlisi, bir sürü iyi dostları vardı.
Çok az kimse gerçekten iyi bir dinleyicidir.
Bir insanın çok dostu olabilir, ama insan, onların içinden de birkaç kişiyi kendine daha yakın bulur ve onları daha çok sever.
Günlük yaşam içinde çok büyük bir sır vardır. Herkesin bunda bir payı bulunur, herkes onu tanır ama pek az kimse buna kafa yorar. Çok kimse onu olduğu gibi benimser ve hiç şaşkınlık göstermez. Bu büyük sır zamandır.
Zamanın bu garip kısalığı uzunluğu, o saat içinde yaşanan olaylara bağlıdır. Çünkü zaman, yaşamın kendisidir. Ve yaşamın yeri yürektir.
Bir gün sanki hiç yaşamamış gibi ölüp gideceğim.
Kazanılmış Zaman İki Misli Artar.
İnsanlar ölümün ne olduğunu bilselerdi ondan hiç korkmazlardı. Korkmayınca da, kimse onların yaşam zamanını çalamazdı.
Çünkü artık her biri ait olduğu yere ulaşmıştı. Bu yer, insan yüreğiydi.
