Recep eser
@RecepEser
Halit Ertuğrul’un kitabı olunca tek yapacağın şey kitabı okumak olmalı. Çünkü hepsi gerçek hayatlardan alınmış insan hayatına ders ve yön veren kitaplar.
Bu kitapta ciddi anlamda okunması ve okutulması gereken bir kitap
Maalesef aşk denilen o kör duygu, çoğu zaman yanlışları görmüyor veya görmek istemiyordu.
Seni bana Allah yazdı. O ki en iyisini yazandır.
Allah yazınca, "ol" deyince, her şey oluyor.
Yaşıyorduk ama öylesine amaçsız, anlamsız.
Allah bana yalnızca bir hanım vermedi. Bir ana, bir baba, bir arkadaş ve en vefalı bir dost verdi.
Akla kara, uzunla kısa, aydınlıkla karanlık bir araya gelir mi?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Diyarbekir dedığlari, meftuneyle şehriyeli bılğur pilavidır
yedığlariii, çoğh ğhoşıma gidiyor ‘cigerımın köşesi’
dedığlariii…”
“Kayseri dedığlari, basdırmayla sucuğtır yedığlariii, çoğh
ğhoşıma gidiyor ‘Nörüyon ağam?’ dedığlariii…”
“İstanbol dedığlari sütlaçla mehlebidır yedığlariii, çoğh
ğhoşıma gidiyor ‘Aşkolsun ayol!’ dedığlariii…
Eski bekleyişler yok artık mesela.
Garipler yok.
Balıkçılar yok.
Seyyahlar yok.
Sahaflar yok.
Gemiler var yalnızca.
Bir de alabildiğine korna sesleri…
Aslında diyordu; varlık yokluktur, yokluk da varlık! Hepsi gören göze bağlı!
Bu dünyada Allah'ın en çok gücüne giden şey, insanların hadlerini bilmeyip büyüklük taslamalarıydı.
Melek bilgisiyle, hayvan da bilgisizliğiyle kurtuldu, insanoğlu bu ikisi arasında keşmekeşte kaldı.
Demek ki can çıkmayınca, insandaki onur ve intikam duygusu da çıkmıyordu.
Kendi kendime acımak, içime zehir gibi akıtmaktan farksızdı.
