Recep eser
@RecepEser
Diyarbakır
Diyarbakır, 30 Ağustos
76 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ve Tahran’da kadın olmak belki de…
Ve belki de olamamak…
Belki Halep’te doğmuş çocuklar…
Ve belki de Halep’te doğmamış çocuklar…
Söylesene!
Kim daha yalnız?
Belki ben…
Belki sen…
Belki de…
Fotoğrafçıların kadrajları karşısında iki elleri
havada yüzleri yerde bekleyen çocuklar için yazdım.
İki elle tutulan her şeye silah gözüyle bakan...
Bir sofra serildi.
Bir yemek yenildi.
Bir kahve yapıldı.
Biraz süt tozu eklendi.
Bir taziye kuruldu.
Birileri birini gömdü.
Belki birkaç anlamsız dua…
Birkaç damla yaş…
Birkaç günlük sakal…
Geriye ne kaldı?
Aslında maddesel düşünürsek...
Elde pek bir şey kalmadı.
Ben kaldım.
Teyze kaldı.
Herkes gitti.
Şiir bitti.
İstenmeyen şeyleri yaptığımız zaman bize farklı şeyler veriyorlar.
Bazen günah veriyorlar, bazen cehennem, bazen hâkim çekici veriyorlar, bazen kodes de-miri, bazen karanlık sokak veriyorlar, bazen kurşun…
