“Dünyada şu anda olup bitenler bir tümör, bir ülser, yakında patlayıp içindekileri bütün Batı medeniyetinin üzerine boca edecek olan iltihaplanmış, kokuşmuş bir veba kabarcığından başka bir şey değil. Kabul ediyorum, durumu biraz sert ve fazla imgesel ifade etmiş olabilirim, ancak genç dostum, bu söylediğim bir hakikati dile getiriyor.”
…Artık uzun bir zamandır burada, şehirdeyim; gerçeği söylemek gerekirse, her şeye giderek yabancılaşıyorum. Ama belki de hayatın kendisi böyledir: İnsan daha doğduğu andan itibaren, her geçen gün, artık kendini tanıyamaz hale gelene kadar kendinden bir parça uzaklaşıyordur. Bu gerçekten böyle olabilir mi?..