İnsan “küçük âlemdir.”, âlem “büyük insandır.” İnsan-ı kâmil ise o âlemin özetidir.
İnsan bir kâinattır, ancak kâinat da insandadır.
Kâinat, insanın büyük nüshası, insan ise kâinatın küçük nüshasıdır.
“Yerlere ve göklere sığmayan Allah’ın, mü’min kulunun kalbine sığması” bu genişliği ifade eder.