Adsız Roman
#1864 Çerkez Sürgünü ve Soykırımı
Gerçekten de yaşananlara ne ad vereceğimi bulamadığım, Adsız bir roman okudum. Savaş, zulüm, sürgün,göç, sevgi, aşk, nefret, geçmiş, gelecek, ölüm ve
MOMO
Zaman... Kum taneleri akıp gitti.
Zaman bitti. Zaman biter mi? Ya biterse? Hiç düşündünüz mü; zaman, sizin için ne ifade ediyor? Doğru kullanabiliyor muyuz?
Yoksa hepimiz o kapitalis düzenin birer dişlisi mi olduk?
Neden bu kitabı bugüne kadar erteleyip durdum ki?
Diye; kendime söylenmeden edemiycem. Ne okudum ben böyle? Masal desem,masal değil. Hikaye desem hikaye değil. Tek bir gerçek var. O da doğruların suratımıza sessiz sessiz vurması.
Yazarın kitaplarının genellikle çocuk kitabı olmasından dolayı #momo da öyle düşünülebilir. Ama bence önce yetişkinlerin okuması gereken bir eser. Ve sonra bütün çocuklarımıza okutmalıyız.
Hep bir koşturmaca, hep bir yerlere yetişme telaşı, zamanı yetirememek. Hiç bir şeye yetememek. Hayatın ritmine ayak uydururken kendimize ve çevremizdeki insanlara ne kadar zaman ayırabiliyoruz ki.
Yazarın da dediği gibi sanki zaman avcıları hayatımızdan dakikaları,saniyeleri sessiz sessiz çalıyor.
Zamanın yanı sıra dinlemenin de önemini sessiz kalarak da bir çok şeyi başarabileceğimizi çok akıcı bir dille anlatıyor yazar. Hani deriz ya; nerde o eski çocukluk günlerimiz diye. Kıyafetlerimiz eskiydi, oyuncakğımız hiç olmadı, salça ekmek ile mutlu ve hayal gücümüz sonsuz olan çocuklardık
Daha neler var içimde yazmak istediğim ama biraz kendimle kalıp düşünmek istiyorum.
Avrupa Gençlik Kitap Ödülü Şeref listesine giren eser bir çok dile de çevrilmiştir. Bazen küçük bir çocuk size çalınan zamanınızı geri getirmeyi başarır.
Mutlaka okuyun ve Momo ile zaman yolculuğuna çıkın derim.
Keyifli okumalar
#momo #michaelende #zaman #okudumbi̇tti̇