Ben, AMİR
"Kader bazı insanların ruhunda derin yaralar açar."
Savaşın unutulan çocuğu #benamir i okuduktan sonra benim de içimde derin ve sızlayan bir yara oluştu
#sinanakyüz yine yalın anlatım dili ile yormadan, okuyucuyu sıkmadan,gerçek bir olaydan esinlenerek yazmış Ben,Amir'i.
Bosna Savaşı, büyük bir soykırım, kadın,erkek,çocuk demeden katledilen insanlar. İşkence ve tecavüz kamplarında zorla hamile bırakılan kadınlar. Hatta daha çocuk yaşta genç kızlar. İşte; Amir de kara leke olarak adlandırılan istenmeyen, çocuklardan.
On yaşında sokakta arkadaşları ile oynarken çıkan bir kavga esnasında piç olduğunu, gerçek anne ve babasının ailesi sandığı kişiler olmadığını öğrenir Amir. O gün dünyası başına yıkılır, hep piç.hem hiç biridir artık. Bu ruhu yaralı gencin en büyük şansı onu doğdu gün hastaneden alıp evlerine getiren ailesidir. Hemşire bir anne, doktor bir abla ve baba. O gün eline bir mavi dosya verir anne bildiği kadın. Bu dosyada Amir'in doğum evrakları vardır. Anne Adı: Amina Terziç
Baba Adı: - Yok. Bir çizgi. Bay Çizginin oğludur Amir.
Geçmişi ile yüzleşip yaralarını sarmak isteyen Amir, onu doğuran gerçek annesi ile yüzleşir. Annesinin ağzından ailesi ve kendi başından geçenleri okurken ben insanlığımdan utandım desem azdır Bu nasıl bir Dünya böyle? Neden? Niçin?
Genç kadının, "doğurdum ama hiç doğurmamış saydım.Hiç benim olmamış gibisin.Çünkü sen benim alnımdaki kara bir lekesin."der. Amir de hayır diye haykırır. Ben kara bir leke değilim. Ben bir piç değilim. Ben bir lanet değilim.Ben bir şerefsiz değilim. Ben sadece hasarlı biriyim. Ben sadece ruhu yaralı biriyim.Tıpkı senin gibi anne."
Annesi ile yüzleşirken Bay Çizginin kim olduğunu da öğrenir Amir. Yani babasının kim olduğunu. Onunla da yüzleşir. Fakat kitabın sonunda küçük bir ayrıntı daha var.