Hayır! Büyükbaba,ben o kadar basit ruhlu bir kız değilim. Çok okudum, çok öğrendim çok düşündüm, çok tahlil ettim.Biliyorum ki hayat denilen şey, içinde doğup büyüdüğüm bu hapishanenin dışında, gürültülü, geniş, aydınlık,acayip, hazin, neşeli, düz, yılankavi, inişli yokuşlu, bitmez tükenmez bir sahadır.
Ve hayatında ilk defa olarak ağır, ciddi düşündü, kaldı. Hayat bir an içinde, ona en çıplak ve en kaba haliyle görünmüştü.Bu dünyada her şey ne bayağı, ne beyhude,ne kirliydi!..Bu dünyada güzellik bir hayal, sezgi bir efsane, asalet ve zarafet, insanın üstünde hafif bir cilaydı.
...Gerçi arzularının birçoğu tatmin ediliyordu. Fakat o kadar ağır bir tarzda ve o kadar güçlüklerle ki hepsinin sonunda ilk şevkinden eser kalmıyordu.