Refika Erdoğan

Refika Erdoğan
Hacettepe Üniversitesi
Ankara, 4 Temmuz
38 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
...karadelikler yakınlarındaki yıldızlardan kopan parçaları yutarak büyüyormuş. Tıpkı insanlar gibi. İnsanlar da içlerinin karanlığını, ruhunu emdikleri başka insanların aydınlığıyla besliyor.
Sayfa 31
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayat öğretmemiş henüz bana,en sersemletici yumruklar,hep böyle yukarıdan baktıklarınız tarafından, aşağıdan çakılanlar.
Sayfa 22
Kaçamayacağınızı anladığınız gerçekler karşısında sarıldığınız bayrak bu,teslimiyet bayrağı. Damarlarınızı umut zehrinden arındırmışsanız, o bayrağın altında az da olsa teselli bulabiliyorsunuz.
Suçluluk illeti,işlediğim suçlardan çok daha fazla zorlaştırdı hayatımı. Çünkü suç saklansa da,suçluluk kalır. Yastığın üzerinde uykusuzluk lekesi, kalpte kimliği meçhul ağrı, kursakta bekleyen taş gibi kalır. Bende de kaldı.
Sayfa 9
....şu acayip âlem,içinde çalkalanan hislerimizle birlikte ha babam deviniyor.Biz bitti sandıkça başlamayı, durdu dedikçe dönmeyi, bizden azade ama yine de bizimle birlikte devridaimi sürdürüyor. Onun serkeş ritmi sayesinde kimse sonsuza dek âşık,dertli veya dehşet içinde kalamıyor. Her şey kendini usulca kendinden sonra gelecek olana devşiriyor.
Sayfa 7