Refika Erdoğan
@Refika_
Bu kitabı ilk, lise 1 de sevdiğim bir hocamın elinde görmüştüm. Bizi boş bıraktığı zamanlar, çantasından çıkarır bu kitabı okurdu. Sanırım o zamanlar sadece YKY yayınlarına ait basımı vardı ve bu kitap ben burdayım diyen mavi rengiyle ve değişik ismiyle hem ilgimi çekmiş, hemde mühim bir kitap izlenimi vermişti. Hocama verdiğim değeri kitabına da mı aksettiriyordum, yoksa Raif'in kitapta "her defasında haklı çıkar" diye bahsettiği o ilk hissi bende bu kitap için mi hissetmiştim bilmiyorum. Ama o zamanlar alıp okumayı hiç düşünmedim çünkü hocamın yeni okuduğu bir kitabı ben o zaman alıp okusam anlayamam diye düşünmüştüm. Doğru düşünmüşüm. Eğer o zaman okusaydım sadece okumuş olacaktım. Sonrasında da etrafımda sık sık görmeye başlamam ve acaba abartılıyor mu? düşüncesi biraz ilgimi azalttı ve bu zamana kadar ertelemiş oldum. Ama geç kaldığımı düşünmüyorum hatta belki erken bile okudum ama en azından kitabın bana hissettirdikleriyle az çok doğru zamanı yakaladığımı düşünüyorum. Kitabın konusuna gelecek olursak:
(Tatkaçıran olabilir)
Biri, hayatın ve insanların çok içinde olduğu için, diğeri de büsbütün dışında kaldığı için yalnızlığa mahkum olmuş iki ruhun,tam birbirine kavuştular ve artık ikisi de özgür derken yeniden ama bu sefer müebbet bir yalnızlığa tutsak oluşunun hikayesi. Birbirlerine kavuşmadan önce, birisi yalnızlığını tabiatına mâl ederek, diğeri ise neredeyse bütün insanları aynı ve güvenilmez varlıklar zannederek, yanlız ve içlerinde büyük bir boşlukla da olsa yaşamışlardı. Maria Puder, kendisinde eksik olan şeyi Raif de bulmuş ama aynı şeyi Raif, Maria da kaybetmişti. Ve insanların en kıymetlisi dediği, Kürk Mantolu Madonnasına en büyük haksızlığı yapmıştı. Artık içindeki boşluk dolmak yerine daha da büyümüştü. Yalnızlığa, özgürlükten bihaberken tutsak
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Şeytankaya Tılsımı, Ahmet Mithat Efendi'nin Batı'nın dışı kalaylı, içi alaylı yönlerine parmak bastığı ve Avrupa' ya olan mesnetsiz hayranlığa üstü örtük bir eleştiri sunduğu eseridir.
(Spoiler içerir)
Angelino ve Pedro, dağlarda çobanlık yaparak, kardeş gibi büyümüş fakat aralarındaki sevgi bağının kardeşlikten öteye taşınıp bir sevdaya dönüştüğünü henüz farkına varamamış iki gençtir.
Marie de Karavana, terbiyeli, eğitimli, güzel bir asilzadedir ve 3 yıldır nişanlanmayı beklediği Viskonti Karlo'ya aşkla bağlıdır, lakin bu aşk tek taraflıdır. Viskonti Karlo, zengin, yakışıklı ama bir o kadar da hercai bir gençtir. Bu birlikteliği evlilikle noktalamaya niyetli değildir.
Şeytankaya Tılsımı, bu iki farklı çiftin kaderinin, Sastıma isimli bir sihirbazın elinde nasıl şekillendiğinin hikayesi.
Bir solukta bitirilebilecek, içerik bakımdan değilse de incelik bakımından bir kitapçık olan bu eser, benim için şaşırtıcı sonuyla da kesinlikle okunmaya değer.
Kıskançlık; iyi ve kötü arasında kalmış, miktarına göre taraf değiştiren, insanların temkinli yaklaştığı o yeşil reçeteli duygu. Sen miydin kitaba bu sonu yazdıran? Tek başına bu kadar güçlü müsün gerçekten? Masumsun demiyorum ama bence bu işte yalnız değilsin.
Çünkü; bana göre bazı değerler sağlam temellere dayandırılsaydı, tek başına bir duygu, hem konağına hem de hedefine böyle bir son yaşatamazdı.
Ve Zehra, seni okudum. Kısa ama etkili, oldukça akıcı ve güzeldin. Üzerinde durdum, düşündüm, hikayenin yananlarını ve yakanlarını bulmaya çalıştım. Senden de Serveti Fünun eserlerinin o bilindik ama kesinlikle lezzetsiz diyemeyeceğim o tadını aldım ve belki yine görüşürüz diyerek rafa kaldırıyorum.
