Refika Erdoğan
@Refika_
Yadırgadığın her şeyi yaşayabilir, yargıladığın herkese dönüşebilirdin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayat dediğin neydi ki zaten;bitecek diye korktuğun kısıtlı vakti,bozuk para gibi harcama telaşı.
Ama hayat böyleydi,gezegenin yarıçapı kalbinkiyle eşitti. İnsan gözü,içine bakmaktan kamaşınca dışını göremiyordu. Yüzlerce kişi sele kapılıp giderken mesela, ıslak terliğe değen çoraplarına canı sıkılıyordu. Fenaydı insan,çok fena...
Yaşıyorsak, acı hep olacak. Ama altında ezilmemeyi öğrenebilir insan. Acısında kaybolmadığı günler dileyebilir gelecekten. Yani kimisi mesela,mutlu olmak için özel bir sebep de aramaz.Mutsuz olmadığını fark etmek yeter mutlu hissetmesine.
Her şeyin eninde sonunda geçeceğini bilmek,bir yandan şefkatli bir sığınak,bir yandan da karanlık bir mezardı.Boşluğa anlam katan ve bütün anlamların içini boşaltan bir bilgiydi.Bugünü var yarını yok kılan, ömrü kısa bir misafirlikle eş tutan, insana kardaki ayak izinden fazlası olamayacağını hatırlatan kadim ve kederli bir bilgi.