“Yine de onlara yetmiyordu bu kadar
ölüm. Sanki sadece ölüm solur, ölümden medet umar, ölüm konuşur olmuşlardı.
Kan görmeden geçirdikleri gün, gün değilmiş gibi, korkunç bir isteri içine girmiş
olan bu adamlar, bir zamanlar bizim adamızın o güler yüzlü, sakin, sevecen
insanları mıydı, yoksa biz yavaş yavaş aklımızı mı kaçırıyorduk?”