Selçuk Karadağ
@Regerant
Yazar.
Uykusuzluk Hikayeleri (2021)
Kanat (2023)
Instagram: yazarselcukkaradag
Arkeolog
Üniversite
Ankara
Bodrum
132 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Haberin olsun ben ölüyorum
Maggie O’Farrell’in, Hamnet’ten sonra okuduğum 2. kitabı. Kitap yazarın başından geçen 17 ölüme yakın deneyimi örneklemeler, eğer kurgulamaları ile işliyor. Bir yerden sonra kendini tekrar düşüyormuş gibi hissettirse de sonunda iyi bir düğüm atıyor yazar. Kitabın çevirisi oldukça yerinde. Yazarın diline alıştıktan sonra zaten kitap akıcılıkta herhangi bir sorun yaşamıyor. Sadece bazen zaman geçişleri nereden buraya geldik dedirtiyor ama onun da en büyük nedeni başta söylediğim gibi bir kaç ölüme yakın deneyimin birbirine benzemesi aslında. Benim en çok dikkatimi çeken şey ise bölüm başlıklarının o bölümde yazarın vücudunda hangi bölge ile ilgili rahatsızlık duyacağını göstermeleri olmuştu. Yani bölüm başlıkları; boyun, akciğerler, kafa (hatta bir bölümde sebebi belirsiz) gibi noktalardan ilerliyor. Bana hikayeler en çok yazarın çocuklarına bağladığı yerlerde geçti sanırım. Bu yıl içerisinde planımda yazarın ‘Esme Lennox nasıl yok oldu’ kitabı da var. Neyse uzatmadan, sıkmadan diğer kitabıma geçiyorum.
Sevgilerimle
Bize bir şeyler öğreten insanlar hafızamızda her şeyden çok yer ediyor.
Aawaara hoon, Aawaara hoon
Çok uzun zamandır elimde matbu hali olan Siddhartha’yı Storytel’de Mert Fırat’ın seslendirmesi ile görünce yol kitabım haline getirdim ve iki günde bitti. Kitabı bitirişim istemsiz bir şekilde bana aşağıdaki yazıyı yazdırdı.
“Bir insanın içsel bir yolculuğa çıkabilmesi için öncelikle kabuğunu gerçek bir yolda kırması gereklidir. Kabuğun yolu bir gün bitebilir ama insanın içi sonsuzdur.”
Buradan sonrasında spoiler olacak o nedenle okumayı düşünenler lütfen devam etmesinler
Benim gözümde kitabın iki karakteri yani Siddhartha ve Govinda aslında tek kişi. Siddhartha, Samanaların yanından 3. senesinde ayrılırken aslında vücudunu yani Govinda’yı orada bırakıp, ruhsal bir yolculuğa çıkıyor. Bu ruhsal yolculuk her insanın ruhunu besleyen ve aynı zamanda tüketen cinsellik, hırs gibi olguları yaşayarak yolculuğuna devam ediyor. Kamala ile “Sen hiçbir zaman sevmeyeceksin.” konuşması da aslında buradan ortaya çıkıyor. Arayışı bitmeyen insan neye sevgi vereceğini bilemeyecektir çünkü. Siddhartha, Govinda ile iki kez karşılaşıyor ayrılıktan sonra bunlardan biri dünyevi zevkleri arkasında bırakırken, sonuncusu ise tamamlanırken. Zaten sonundaki Siddhartha’nın yaşadığı her şeyi Govinda’ya sonunda tamamlanırken göstermesi benim ikisinin bir olduğuna dair tezimi destekler gibi. Benim en sevdiğim, hatta hikayede en derin karakterlerden biri olan Kayıkçı ile ise hayatının iki kırılımında karşılaşıyor. Ben bu iki kırılımın ölümle yaşam arasında olduğunu düşünüyorum. Kayıkçı karakteri ise iki şey olabilir, Yunan mitolojisindeki Kharoon olabilir mi diye düşündürmedi değil. Ya da vicdan (oğlu ile geçirdiği zamanda ve sonrasında Siddhartha’nın kendisi ile yüzleşerek, babasını ve aralarındaki döngüyü düşünmesini sağlıyor ve görevi bitince gidiyor.) Sonuçta artık inzivaya çekildiği yer onun