Her insan insanlığın yüküyle doğuyor, farkında olsun -olmasın, bu yükle yaşıyor günlerini. Ölürken beraberinde mutlaka bir şeyler götürüyor. Götürdüğü kadarıyla bırakıyor da.
Bugün Hindistanlı şair&yazar Rupi Kaur’un yazmış olduğu “Bu bədən mənim evim” kitabında bir sətir gördüm. Az dilinə çevirmədən yazıram.
Deyir ki;
benim kendime sunamadığım hiçbir şeyi
bir adam bana sunamaz..
O qədər haqlı bir cümlə ki..
Sonra demiş ki Kemal Tahir; “Herşeyin zamanı ve gök altında olan her işin vakti vardır.
Doğmanın vakti,
ölmenin vakti,
aramanın,
bulmanın,
yitirmenin bir vakti vardır..
Allah yükleyecek, biz taşıyacağız.”