Remico Rozalinda
@Remico
Bana ne kimse bana benzemiyorsa ...
Reklam
Psikolojik olarak analizi ve her duygusu ile iyi aktarılan bir aşk romanı.Romanı okuduğumda yeri geldiğinde kendimi Will gibi hissedip,empati yaptım.Bazen de Lou'nun yüreği ile hissetim.Wil'in yaptığı mantıklıydı.Bence duygusal olduğu kadar mantığı ile hareket eden bir adam.Yaşamı baştan başa değişti,ön planda olduğu bir yaşam başkalarına bağımlı bir yaşam haline geldi.Başkalarının kendisine acıyıp,bağımlı halde yaşamaktansa,başkalarının davranışını kabul etmeyip,davranışları ile aksi,uyumsuz,çevreden uzak bir adam oluyor.İnsanların samimiyetlerini ölçüyor.Acımadan ona olduğu gibi davranan,kararlarına saygı gösteren insanlarla sonradan bağı devam ettiriyor.Geleceğini kararları ile yönlendiriyor.Lou'yu sevmiş ve onun için değişim yaratıyor.Yarattığı değişim Lou'ya katkı olduğu kadar,kendisini de üretken ve tekrar işe yarar halde hissetiriyor.Lou ise daha duygusal,başkalarının hayatları için kendisini fark etmeyen,başkalarının mutluluğu ve yaşamı için uğraşan fedakar ve bağımlı bir kadın.Lou olsaydım ben de çok üzülürdüm ama onun hayatı ve onun kararları,bir ömür onunla birlikte olacağının ve hep sabırlı davranarak seveceğinin garantisi yok.Will olsaydım da bir süre daha uzatabilirdim ölüm sürecimi. Ama Lou'ya da bağlanmaz,kendime de bağımlı hale getirmezdim.Güzel olan aşkın kişilerde yarattığı değişimdi.Aşk herşeye değer mi ki?
