Kırmızı: “Selam sana yüksek kuledeki adam. Seni uzaklardan gördüm, bakınıyor ve bekliyordun. Bekleyişin bana seslendi.”
Ben: “Kimsin sen?”
K: “Kim miyim? Benim şeytan olduğumu düşünüyorsun. Hemen bir yargıya
varma. Belki kim olduğumu bilmeden de benimle konuşabilirsin. Ne batıl inançlı bir adamsın ki sen, hemen şeytan geliyor aklına?”
Bir grup içinde olmak, insanlar için hayatta kalma sebebi olmuştur. Bu nedenle beynimiz bir gruba mensup olduğumuzda kendini iyi hisseder. Arkasında güçlü bir topluluk olduğunu düşünmek onu rahatlatır, çünkü topluluğa bağlı olanların genleri devam etmiştir. Bu duyguyu yaşamak için topluluklara katılır, varsayımsal birliktelikler oluşturur. Kendi grubunda, taraftan olduğu kulüpte, şehrinde, ülkesinde, ten renginde başka hiçbir millette olmayan farklı yönleri arar. Ama gerçekte insanı ayakta tutan, dünyadaki "tüm" insanların varlığıdır.