Şükrü İNAL
@Resneli
16 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hakan İlhan, Türk şiirinde edindiği yeri, bu kitapla birlikle muhkem bir kaleye dönüştürdü. Şiirlerinde kullandığı kelime çeşitliği, kelimeleri seçerken Türkçenin tüm dönemlerine gösterdiği hürmet, oluşturduğu kendine has üslup onu, çağdaşı olan şairlerden daha müstesna bir yere koymamızı sağlıyor. Kitapta tarihimizde yer edinmiş abide şahsiyetlere, olaylara, eşsiz eserler vermiş büyük şairlerimize atıfla yazılmış harikulade şiirler var. Ayrıca Türkçenin zirve şairlerinden bazılarına onların üslubuyla yapılmış mükemmel nazireler bulunuyor. Kitaptaki birçok güzel şiirin arasında benim en çok beğendiğim şiir ise büyük şairimiz Şehriyar'ın Heyder Baba şiirine yapılan nazire oldu. Derviş Baba şiirinden bir bölümü şuraya iliştiriyorum.
derviş baba sen gelmedin geç oldu
yurt bulanda kışlağımız göç oldu
yalavaçtan öyütlerin neç'oldu
göy ekini boz burçağlar bastırıf
seller sular ürüzgarlar yastırıf
Reklam
Ref'i Cevat, bir yazar için belki de en şanslı dönemde -1890- dünyaya gelmiş. 1800'lerin sonu 1900'lerin başı Türkçenin ifade genişliği açısından zirve dönemlerinden biriyken Türk tarihi de bu dönemde en çalkantılı yıllarını yaşıyordu. Takdir edilir ki bu, bir yazar için eşsiz fırsattır. Öyle ki hem yazabilecek sayısız malzeme hem o malzemeleri kağıda dökecek sınırsız bir dil genişliği vardı.
Ref'i Cevat bu fırsattan istifade etti ve edebiyatın hemen her türünde sayısız eser yazdı. Onu bilinir kılansa tarihin kritik dönemlerinde yaptığı irrasyonel siyasi tercihleri oldu. İttihat Terakki döneminde İttihatçılara olan keskin muhalefeti ona ilk sürgününü getirdi. Ama milletin hafızasında onu affedilmez bir yazar yapan cürmü, İstiklal Savaşına olan amansız karşı çıkışı oldu. Her ne kadar 15 yıllık sürgünün sonunda affedilerek ülkeye dönse de milletin hafızasında ekseriyetle bir suçlu olarak kaldı. Boynuna haklı olarak asılmış olan bu "suçlu" yaftası, onun , harikulade ifade kabiliyetini, Türkçeyi tüm imkanlarıyla kullanmaktaki maharetini, yazdığı sayısız eseri hep gölgeledi.
Ref'i Cevat ve kader arkadaşı Refik Halit, siyaset arenasında affı mümkün olmayan suçlar işlemiş olabilirler. Ama Türkçeye kazandırdıkları enfes metinler, dili tüm unsurlarıyla muazzam bir incelikle kullanmaları onları, nazarımda her zaman Türkçenin öz evlatları saymama yetmiştir.
Eski İstanbul Yosmaları, yazarın yaşadığı dönemde nam yapmış iki güzel kadınının hikayesini anlatıyor. Romanı güzel yapan kadınların hayat hikayelerindeki fevkaladelik değil üzerine pek yazı yazılmamış olan dönemin "işret meclisleri" hakkında verdiği mükemmel bilgiler ve yaptığı mülahazalardır.
İşret meclisleri ya da "öteki yaşam" diyebileceğimiz batakhaneler, kâr-haneler gibi toplumun dışladığı ama aynı
Bu rûzgâr-ı bî mededin inkılâbı var
NBA’i takip edenler geçen yılın doğu konferansı yarı finalleri 7. Maçını hatırlayacaktır. Toronto- Philedelphia arasında oynanacak 7. maç 3-3 devam eden serinin son maçıydı ve kazanan finale çıkacaktı. Maçın son 4 saniyesine 90- 90 berabere girildi. Son 4 saniyede Torontolu oyuncu Leonard, zor pozisyonda topu aldı; rakiplerini geçerek sağ köşeye gitti, son salisede topu potaya gönderdi. Maçı takip eden herkes nefesini tutmuş beklerken top çemberde beş kez sektikten sonra potaya girdi ve Toronto maçı da seriyi de kazanmış oldu. Spor alanında izlediğim filmlerde, kurgunun hiç bu kadar doğal, zekice tasarlandığını; finalinse çarpıcı, fantastik olduğunu görmedim. Bu örnekten varmak istediğim sonuca gelince: kurmaca eserler ne kadar keyfi, fantastik, olağandışı olursa olsun asla gerçekler kadar şaşırtıcı olamaz. Tarihte öyle olaylar vardır ki değme yazarların yarattıkları evrenlerden daha uçuk da kestirilemezdir. Misalen bir savaşta aynı orduya mensup iki ordunun –yanlışlıkla da olsa- birbirleriyle savaşa tutuşması, birbirlerine ağır zayiatlar vermesi hangi romancının hangi sinema yönetmenin muhayyilesi dairesindedir. Gerçekler bazen insanın hayal gücünü dahi zorlayacak şekilde tecelli etmektedir. İttihat ve Terakki cemiyetini incelediğinizde de hayal mahsulü bir kurmaca olamayacak kadar gerçek üstü olduğunu görebiliriz. Elbette İTC tarihsel bir vakadır ve bu gözle incelenmelidir. Ama iyi bir roman okumak isteyenlerin de bu ihtiyaçları için İTC tarihini okumaları kafidir diye düşünüyorum.
İttihat ve Terakki “ Osmanlının en uzun yüzyılı” sayılan, kurmaca eserlere taş çıkarak derecede absürt bir dönemin sonunda – 1889- Askeri Tıbbiye öğrencileri tarafından kurulmuş İttihad- ı Osmani cemiyetinden doğmuştur. Cemiyet, Sultan II. Abdülhamit’in ortadan kaldırdığı Meşrutiyeti
Afili filintalar son dönem edebiyatımızın en eğlenceli birlikteliğidir, sanırım. Hatta yalnız edebiyatımızın değil tüm sanatımızın da en eğlenceli ekibi diyebiliriz. Zira bu arkadaşlar roman, şiir, sinema, müzik,dergi, siyaset… hasılı tüm düşünce ve sanat alanlarında son derece etkili eserler ürettiler, üretiyorlar. Bu filintaların en afili isimlerinden biri de şüphesiz Alper CANIGÜZ.
Canıgüz’ün kaleminden çıkan “ Tatlı Rüyalar” romanı, zekice tasarlanmış kurgusu, eğlenceli anlatımı, düzgün türkçesiyle afili filintaların imza eserlerinden biri sayılabilir.
Roman, kapağında yazan “psiko- absürd romantik komedi” tanımlamasının hakkını sonuna kadar veriyor. Romanın ilk cümlesi olan “ 25 yaşında, iyi eğitimli, iki yabancı dil bilen sağlıklı genç, geri kalanını temin edebilmek amacıyla hayatının bir bölümünü satıyor.” ile sona doğru olan “ Freud’un ışığı üzerinizden hiç eksilmesin ve hepinizin sapığı bol olsun.” cümlesi arasındaki yaklaşık 180 sayfada absürd bir eğlenceye doyacağınızı söyleyebilirim. Kitaptaki harikulade cümleler, film sahnesi gibi gözünüzde canlanacak sekanslar, zekice kurgulanmış rüyalar arası seyahatler de kitabı okunası yapan unsurlar.
Türk Edebiyatının en iyi tarihi roman yazarı kuşkusuz Kemal Tahir’dir. Tarihimizde, roman konusu yapılacak sayısız malzeme olmasına karşın, romancılarımız bu alana yeterince girmemiştir. Tarihi roman yazmak zordur. Tarihi vakayı bilmeniz yetmez. Zira konu edindiğiniz dönemle hesaplaşmanız, kuru bir tarih anlatısı değil de olaydan sosyolojik bir pencere sunmanız gerekir. Romanı, haklıyı haksızı ayırmak hele de bir tarafı tutup diğer tarafı tepelemek için değil, meseleyi etraflıca ele alıp, tarafların davranışındaki arka planı, psikolojik gerekçeleri çözümlemeniz gerekir. Bu bağlamda baktığımızda, edebiyatımızda ne yazık ki nitelikli tarihi romanlara rastlamak hayli güçtür. Kemal TAHİR, bu kısır alanda bir vaha sayılabilecek eserler vermiştir. Üstelik en çetrefilli dönemleri, üstüne konuşulmaktan bile çekinilen öyle can yakıcı konuları bir cerrah inceliğiyle ve bir filozof bilgeliğiyle öyle ustaca işlemiş ki hayran olmamak elde değil.
Yine Türk Edebiyatının en iyi diyalog yazarı benim nazarımda Kemal TAHİR’dir. Karakterleri belli bir düzen içinde sayfalarca o kadar ustaca konuşturur ki sayfalar bitmesin istersiniz. Eski İstanbul’daki kopukları, külhanbeylerini, batakçıları hâsılı sokak taifesinin diline onlardan biriymişçesine hâkimdir.
Romanlarındaki şahıs kadrosu adeta satranç tahtası gibidir. Her karakter net olarak tanımlanmış, romandaki görevi, yetkinliği apaçık bellidir.
Yorgun Savaşçı romanı, içeriğiyle ismi en çok uyuşan romanlardan birisidir. Yazar, romanda, önce Trablusgarp’ta sonra Balkanlar’da en sonunda da 1. Dünya savaşında mücadele etmiş, on yıldır cepheden cepheye koşan Türk halkının, yeni bir mücadele başlatmak isteyen Millicilere karşı tutumunu sorgulamış. Romanın geçtiği tarihler mütarekeyle Anzavur isyanı arasında geçen süredir. Daha önce Yol Ayrımı
Reklam